Ubéda

 Vanuit Guadix reden we vandaag naar Ubéda, een Renaissance-stadje met eveneens een rijke geschiedenis.
Het was ongeveer middag toen we aankwamen in het stadje. Parkeerplaats vinden was zoals gewoonlijk weeral een avontuur. Smalle straatjes en slecht aangeduide bewegwijzering...De parking die ons door het hotel aangeraden werd, lag vlak achter het hotel en gelukkig reed er net iemand weg en hadden we nog redelijk snel een plekje.

Bij aankomst konden we nog niet op onze kamer, maar dat was geen probleem, het was middag, we waren aan een hapje en een drankje toe en daarom gingen we eerst en vooral een terrasje opzoeken. Middageten hoef je hier niet te zoeken, want als je een drankje bestelt, krijg je daar gelijk tapas bij en die zijn hier groot. We hadden bij 2 biertjes een broodje met serano ham, dunne frietjes, een stukje worst, een gefrituurde snack (weet niet wat, maar 't was lekker) en een stukje kaas. Daar kwamen we de dag mee door.

Nadat we daarna ingecheckt hadden, gingen we op stap. Het was intussen over de 30°, de siesta was begonnen en er was geen kat meer op 't straat. Tevens was ook alles toe, inclusief de terrasjes en ook de bezienswaardigheden. We keerden dan maar terug naar het hotel voor eveneens een siesta in te lassen.
Rond 4 uur gingen we weer op pad.

Ubeda is als stad, zoals het nu is, ontstaan rond 1525. Toen werd gestart met de bouw van de meeste gebouwen en met de aanleg en de uitlijning van de stad. Een van de belangrijkste personen hierbij was Francisco de los cobos, hij was de sekretaris van Karel V, de toenmalige Koning/Keizer van het Spaanse rijk, waartoe ook Vlaanderen/Bourgondië behoorde.
Dit was ook de periode van de grote veroveringen van Spanje in de Nieuwe Wereld zijnde Amerika. Er werd van daaruit veel zilver en goud verscheept naar Spanje en de secretaris kreeg als loon 1% van de opbrengst. Hierdoor had hij voldoende geld om van zijn geboorteplaats Ubéda een welvarende stad te maken en deze te laten bouwen zoals hij wou, inclusief een Kerk met grafkapel voor hem en zijn familie de Sacre Capilla del Salvador. Deze hebben we natuurlijk bezocht. Het is een prachtige kerk met overladen veel goud.

Tevens bezochten we de Basilica de los Reales Alcazares en de Iglesia San Pedro. Daarna was het genoeg qua kerken en heiligen.
Maar de gebouwen zijn zo mooi, dat je automatisch aangetrokken wordt erdoor.
In de stad zijn er verder vele oude palacio's, maar de meeste zijn nu in gebruik als gemeentehuis of politiebureau of muziekschool.

Een specialeke nog, de universiteit. Het was de gewoonte om las de studenten afstudeerden, ze hun naam in stierenbloed op de muur schilderden, daarvan zijn nog enkele restjes over gebleven.

Vanavond zijn we gaan eten in Mesa de 12 op Plaza 1 Mayo en daarna hebben we een avondwandeling gemaakt langs de oude stadsomwalling, van waaruit we een mooi zicht hadden op de omliggende olijfplantages.