Vandaag een dubbel verslag. We hadden in Jaèn een super mooie kamer met 2 sofa's en 2 inloopdouches en een bad, maar helaas geen tafeltje en/of stoel en dat maakt typen niet echt gemakkelijk ook niet als het op een laptop is.
Gisteren zijn we Jaèn gaan verkennen. De stad is enorm steil en daarom besloten we om eerst met de bus tot boven te rijden en zo onze weg langs de bezienswaardigheden naar beneden te vervolgen.
Helemaal bovenaan ligt de kathedraal, een impossant gebouw in gothische stijl uit de 16de eeuw. Voorheen stond hier een moskee. Deze kathedraal diende als voorbeeld van vele andere kathedralen in Spanje en is hierdoor ook weer uniek. Sinds 2012 staat ook deze op de UNESCO wereld erfgoedlijst.

Op het kathedraalplein is ook het bisschoppelijk paleis en het gemeentehuis.

We slenterden door de straatjes en ons volgende bezoek was aan de Arabische baden. Deze liggen onder het Villardompardopaleis.
De baden werden gebouwd in 1002 op de overblijfselen van een eerder Romeins badhuis.
Na de Christelijke herovering van Jaèn in 1246 geraakten de baden in onbruik, in de 14de-15de eeuw werden ze omgevormd tot leerlooierij en uiteindelijk werden ze volgestort met puin.
Pas in 1913 werden ze herontdekt, terug blootgelegd en gerestaureerd. Pas in 1984 was de restauratie voltooid.
Het was een heel uniek bezoek waar we vol bewondering van genoten.

Het was intussen alweer héét geworden, tijd om koelere oorden op te zoeken. Eerst en vooral een terrasje voor een drankje en een hapje.
Namiddag hebben we siesta gehouden.
Echt heel veel is er in Jaèn verder niet te beleven. Het is verder niet toeristisch. De stad is ook minder mooi dan vele andere steden, het lijkt alsof ze hun beste tijden gehad hebben.

Vanmorgen na het ontbijt vertrokken we naar onze voorlaatste tussenstop : Cordoba.
Bedoeling was eerst de Castillo Santa Catalina te bezoeken. Dit ligt op een berg 8 km buiten de stad. De weg ernaartoe is heel bochtig en steil. We zijn tot daar geraakt, maar konden gelijk terug draaien omdat er geen parkeerplaats was. Toch wel merkwaardig een belangrijk monument, maar geen voorzieningen voor toeristen om er te parkeren, er was enkel parking voor de hotelgasten die er in het plaatselijke hotel logeren.
Verder naar Cordoba, waar we eerst de weg moesten vinden naar ons hotel voor de volgende 2 nachten Hotel Patio de Pasadero
We moesten hiervoor dwars door het toeristische centrum van de stad met zo smalle straatjes dat de zijspiegels nipt de muren van de huizen niet raakten. Aangekomen op een pleintje moesten we dan de hoteleigenaar bellen, die ons zou komen tonen waar we konden parkeren en die ons dan ook te voet verder leidde naar het hotel iets verder op.
Het is een piepklein boetiekhotel, gebouwd en gerestaureerd in een Arabisch huis, uit de 15e eeuw; er zijn maar 6 kamers.
De eigenaars zijn superlief en behulpzaam. Het lijkt hier eerder dat je bij iemand thuis logeert.

Het is momenteel 39° en we zitten buiten in de patio van het hotel. Door de bouw van het geheel is het hier beneden in verhouding lekker koel en daardoor hebben we op de kamer hebben we momenteel ook geen airco nodig,
Hier in Cordoba hebben we nog niet veel gedaan. We zijn tot aan de Plaza de la Corredera gewandeld, zo'n 500 m verderop en daar hebben we een hapje gegeten. Ik een salade en Guido Salmorecha – dit is een Spaanse koude soep, typisch voor Cordoba.

Seffens eten we hier in het hotel.
Morgen vroeg op om de stad te verkennen en zo veel mogelijk de hitte te vermijden.

Olijfjes!

 

We blijven vandaag in de provincie Jaèn en onze eindbestemming is de stad Jaèn.

Wie Jaèn zegt, zegt olijfolie. Zo goed als iedereen in deze provincie leeft of heeft een bijverdienste in de olijfolie. Wij vonden het daarom interessant om een almazara of olijfoliebedrijf te bezoeken.

Oleo San Francisco leek ons interessant, we zagen op internet dat ze al meerdere medailles hadden verdiend met hun familiebedrijf.

We kregen een rondleiding door het bedrijf van de eigenaar die het pas had geërfd van zijn vader die 4 maanden geleden overleden was. Thans was het bedrijf al 8 jaar in handen van de erfgenamen die ervoor zorgden dat het nu naast een almazara ook een bedrijf is waar iedereen kan komen kijken hoe olijfolie geproduceerd wordt, wat de geschiedenis is, de evolutie van het bedrijf zelf en hij vertelde ook veel over hoe de mensen in de omgeving leven en werken met en van de olijven.

Na de rondleiding mochten we verschillende soorten olijfolie ruiken en proeven, want net zoals wijn is ook het ruiken belangrijk.

Uiteindelijke conclusie is, dat wij in België, slechte olijfolie gebruiken. Deze is meestal van de overschot van de goede Spaanse olijfolie, chemisch of industrieel behandeld. Het verschil proef je echt! We hebben dan ook al onze voorlopige voorraad ingekocht.

Daarna werd het tijd om naar Jaèn te rijden. Eerst nog een stop aan een plaatselijke Carrefour. Heel opvallend dat alles hier toch wel echt veel goedkoper is dan in België. Een deo van Dove €1,5 , Listerine mondwater € 3 , gezichtscreme € 2,5 voor een grote pot. Nog maar te zwijgen van de wijn....Je moet moeite doen om een fles van meer dan € 6 te vinden.

Jaèn is de drukste stad die we op deze reis tot nu toe bezochten. Toch kwamen we redelijk vlot aan bij ons hotel en de parking is er tegenover, dus dat viel ook al mee.

Na ingecheckt te hebben zijn we eerst een hapje gaan eten en iets gaan drinken – het was intussen al bijna 3 uur 's middags.

Daarna verplichte siesta want de temperatuur was opgelopen tot 35°.

Na 6 uur zijn we dan nog eens buiten gekomen en meer dan een terrasje doen, kon echt niet...

Vanavond gegeten in het restaurant van het hotel, best lekker daar, waarschijnlijk morgen nog eens.

Baeza

 Baeza is net zoals Ubéda erkend als werelderfgoed van de UNESCO. Ook deze stad kende zijn hoogtepunt in de 16de eeuw en ook hier zijn vele mooie rennaissance paleizen, gebouwen en kerken te zien.
Vandaag stond ons bezoek aan deze stad op het programma. Het is slechts 11 kilometer van Ubeda.
Om te beginnen was de grootste uitdaging, weggeraken uit het centrum van Ubeda. De parking waar we stonden was nog 'relatief' goed bereikbaar, maar eruit geraken en langs de smalle straatjes op de goede weg uit de stad komen, was wel een uitdaging. De straatjes zijn zo smal, dat er amper een wagen door past, de zijspiegels waren constant aan 't flirten met de muren van de huizen....spannend!
Tweede uitdaging, parking vinden in Baeza. Deze vonden we uiteindelijk aan de totaal andere kant van het centrum. Voordeel parkeren was gratis.
Deze stad is zeker zo indrukwekkend als Ubeda. Het eerste gebouw en gelijk het – volgens mij – mooiste gebouw van de stad is het Palacio Jabalquinto. Oorspronkelijk een privé woning, maar later werd het seminarie en nu maakt het deel uit van de universiteit van Baeza, die tevens één van de oudste van Spanje is.

Op de Plaza Santa Maria staat de mooie kathedraal, maar omdat we al een overdosis heiligen gehad hebben, zijn we hier niet binnen geweest. De buitenkant is al mooi genoeg.
Rond de kathedraal is er een soort dubbele vestingswal, waarlangs je kan lopen en op het einde weer een mooi uitzicht krijgt over de omliggende olijfgaarden.

Een ander hoogtepunt is de Plaza del Populo met de oude slagerij en een poort die onderdeel was van de stadsomwalling, en als centerpiece de leeuwenfontein. Moeilijk te herkennen, daar de dieren geen hoofden meer hebben, maar aan de poten kan men zien dat het 2 leeuwen en 2 stieren voorstellen.

Na ons bezoek reden we terug naar Ubeda en parkeerden op een parking aan de rand van de binnenstad en toch nog vlakbij de basiliek. Het was intussen weer over de 30° en hebben we na een deugddoende pint op een terrasje genoten van een siesta.
In de vooravond zijn we dan nog de Synagoge del Agua gaan bezoeken.
Toen ergens begin 2000 een kapper zijn zaak wou verbouwen en er een verdieping met appartementen wilde opzetten, kwam hij tot de ontdekking dat er onder zijn huis resten bevonden van een oude synagoge.
Bij nader onderzoek bleek dit een heel waardevolle vondst te zijn, de synagoge dateert uit de 11de eeuw en er bleken verschillende bronnen en baden aanwezig te zijn. Volgens het Joodse geloof worden deze gebruikt voor allerlei rituele reinigingen.

Het geheel werd blootgelegd en in zijn originele staat hersteld. Er werden zelfs nog amforen met voedsel gevonden. Super interessant bezoek

Zo hebben we denk ik alles hier in de stad gezien en zijn we vanavond natuurlijk nog eens lekker gaan eten.
't Was trouwens weer een warme dag, 33°, maar in België is het blijkbaar niet minder.

Ubéda

 Vanuit Guadix reden we vandaag naar Ubéda, een Renaissance-stadje met eveneens een rijke geschiedenis.
Het was ongeveer middag toen we aankwamen in het stadje. Parkeerplaats vinden was zoals gewoonlijk weeral een avontuur. Smalle straatjes en slecht aangeduide bewegwijzering...De parking die ons door het hotel aangeraden werd, lag vlak achter het hotel en gelukkig reed er net iemand weg en hadden we nog redelijk snel een plekje.

Bij aankomst konden we nog niet op onze kamer, maar dat was geen probleem, het was middag, we waren aan een hapje en een drankje toe en daarom gingen we eerst en vooral een terrasje opzoeken. Middageten hoef je hier niet te zoeken, want als je een drankje bestelt, krijg je daar gelijk tapas bij en die zijn hier groot. We hadden bij 2 biertjes een broodje met serano ham, dunne frietjes, een stukje worst, een gefrituurde snack (weet niet wat, maar 't was lekker) en een stukje kaas. Daar kwamen we de dag mee door.

Nadat we daarna ingecheckt hadden, gingen we op stap. Het was intussen over de 30°, de siesta was begonnen en er was geen kat meer op 't straat. Tevens was ook alles toe, inclusief de terrasjes en ook de bezienswaardigheden. We keerden dan maar terug naar het hotel voor eveneens een siesta in te lassen.
Rond 4 uur gingen we weer op pad.

Ubeda is als stad, zoals het nu is, ontstaan rond 1525. Toen werd gestart met de bouw van de meeste gebouwen en met de aanleg en de uitlijning van de stad. Een van de belangrijkste personen hierbij was Francisco de los cobos, hij was de sekretaris van Karel V, de toenmalige Koning/Keizer van het Spaanse rijk, waartoe ook Vlaanderen/Bourgondië behoorde.
Dit was ook de periode van de grote veroveringen van Spanje in de Nieuwe Wereld zijnde Amerika. Er werd van daaruit veel zilver en goud verscheept naar Spanje en de secretaris kreeg als loon 1% van de opbrengst. Hierdoor had hij voldoende geld om van zijn geboorteplaats Ubéda een welvarende stad te maken en deze te laten bouwen zoals hij wou, inclusief een Kerk met grafkapel voor hem en zijn familie de Sacre Capilla del Salvador. Deze hebben we natuurlijk bezocht. Het is een prachtige kerk met overladen veel goud.

Tevens bezochten we de Basilica de los Reales Alcazares en de Iglesia San Pedro. Daarna was het genoeg qua kerken en heiligen.
Maar de gebouwen zijn zo mooi, dat je automatisch aangetrokken wordt erdoor.
In de stad zijn er verder vele oude palacio's, maar de meeste zijn nu in gebruik als gemeentehuis of politiebureau of muziekschool.

Een specialeke nog, de universiteit. Het was de gewoonte om las de studenten afstudeerden, ze hun naam in stierenbloed op de muur schilderden, daarvan zijn nog enkele restjes over gebleven.

Vanavond zijn we gaan eten in Mesa de 12 op Plaza 1 Mayo en daarna hebben we een avondwandeling gemaakt langs de oude stadsomwalling, van waaruit we een mooi zicht hadden op de omliggende olijfplantages.

Guadix

 

Vandaag trekken we het Andalusische binnenland in. Er is veel te zien, we zullen keuzes moeten maken.

We rijden vanuit Almeria naar het noorden en eens de stad uit komen we in een droog en dor landschap terecht. Dit is de de regio met de grootste woestijn van Europa, de Sierra Nevada. Naast het feit dat dit een uniek landschap is, is deze regio ook en vooral bekend als het Hollywood van Europa. Vele - vooral spaghetti-westerns – werden hieropgenomen, zoals onder andere For a Few Dollars More en The Good the Bad and the Ugly, maar ook Indiana Jones and the last Crusade en Game of Trones.We hadden naar de resten van de filmsets kunnen gaan kijken, maar dan zouden we geen tijd gehad hebben om het stadje van onze eindbestemming – Guadix – te bezoeken. We kozen voor geschiedenis en cultuur boven film en amusement...

We kwamen in Guadix aan rond de middag. Parkeerplaats zoeken was ons eerste avontuur. We zouden parkeren op de grootste parkeerplaats van het stadje “Zona Ferial” , maar jammer genoeg sloeg onze gps tilt en werden we ergens in de achterbuurten van het stadje in cirkeltjes gestuurd zonder de toch wel grote parkeerplaats te vinden.

Uiteindelijk na ongeveer een half uur gezocht te hebben konden we de wagen parkeren en naar ons hotel wandelen zo'n 700 meter verderop in het eigenlijke centrum.

Guadix is echt een aanrader om te bezoeken! Het kleine centrum is Unesco wereld erfgoed met als hoogtepunt de 16de eeuwse kathedraal in gothische/barok stijl. De buitenkant is voornamelijk erg mooi omdat de rode zandsteen zo mooi oplicht in de zon tegen de knalblauwe lucht.Er is ook een Alcazaba uit de 11de eeuw, maar dat is niet te bezoeken.Verder zijn er in de stad vele rijkelijke huizen en paleizen die het stadje aangenaam en mooi maken en er is de Plaza de Constitution, het centrale plein met de nodige horeca voorzieningen.

We hebben ook een toer gedaan met een plaatselijk toeristisch treintje naar de grotwoningen. Er zijn hier nog zo'n 2000 grotwoningen, die bewoont zijn en het principe wordt meer en meer gepromoot omdat het energie neutraal is. In deze woningen heerst zomer en winter een temperatuur van 20°. Uniek is ook de enige grotkerk ter wereld, die bezochten we ook tijdens onze rondrit.

Vanop een uitkijk platform hadden we een mooi zicht over de omgeving met de omliggende grotwoningen, en het landschap van de Sierra Nevada.

Vanavond zijn we gaan eten in El Refugio een plaatselijk restaurant. Lekkere steak en lekkere wijn.

Almeria

 

Tweede Pinksterdag is geen feestdag in Spanje ondanks dat het toch een zeer katholiek land is. Het gewone werkverkeer sloeg dus op gang rond 6 uur vanmorgen, maar eigenlijk viel het nogal mee, Almeria is niet dè drukste stad van Spanje.
Rustig uitgeslapen vanmorgen, lekker ontbijtje in het hotel en daarna op pad, op verkenning door de stad.
Eerst bezochten we het Monasterio de las Puras. Een klooster uit de 16de eeuw. Het is nog een actief klooster dat daardoor ook maar beperkt toegankelijk is. We bezochten de tuin en de kerk en kwamen meer te weten over het kloosterleven van vroeger en nu.

Na nog wat door de straatjes rondgezworven te hebben, besloten we naar het station te wandelen. Dit is een mooi 19de eeuws gebouw, er is nog een proces lopende om het ook op de lijst van werelderfgoed te krijgen.

Vlakbij het station is ook het begin van de Cable Ingles. Dit is een bouwwerk dat in 1902-1904 werd gebouwd om de ijzerertsen vanuit de provincie Granada via een systeem van katrollen en sporen, naar de kust te brengen en van hieruit per schip te verschepen over de wereld. Het bouwwerk is ongeveer 900 meter lang en aan zee 19 meter hoog. Men kan over de Cable wandelen, het is een soort pier, maar daar het te warm was en het in de blakende zon is, hebben we dit maar gelaten voor wat het was. Impressionant is het bouwwerk toch!

Met af en toe een terrasje tussendoor en een siestaake 's middags ging de dag weer snel voorbij.
Vanavond lekkere pizza gegeten bij Ginos (vlakbij het hotel)

Van Malaga naar Almeria

 

Gisteren vertrokken we vanuit Eindhoven met een half uur vertraging.
Reden : collaps van het computersysteem dat de bagage afhandelt.
Gevolg : een koffer parade! Dit wil zeggen alle bagage wordt naast het vliegtuig opgesteld en ieder moet alvorens in te stappen zijn koffer aanduiden waarna het dan handmatig ingeladen wordt. Koffers die niet aangeduid worden, gaan niet mee!
Maar ja, als het dat maar is...

Aangekomen in Malaga, haalden we onze huurwagen op bij Sixt en reden we naar ons hotel voor de nacht enkele kilometers verderop.
Belangrijkste wat we die avond nog deden, was de kampioenmatch van Lommel tegen Dender volgen – en daarna de overwinning vieren met een wijntje - en daarna een hapje eten.

Vanmorgen reden we van Malaga naar Almeria. Er werd gewaarschuwd voor zware branden onderweg, maar dit viel nogal mee, die waren geblust tegen dat wij in die buurt kwamen. Al bij al is er zo'n 11km² afgefikt.
Opvallend aan het landschap was het Mar de Plastico. Er is een weelderige agricultuur in deze regio, maar die is vooral onder 'serre-achtige' plastieke dingen, zodat het echt een plastiekzee lijkt.

Aangekomen in Almeria, was het nog net iets te vroeg om in te checken in ons hotel, dus zijn we nuttiggerwijze eerst een hapje gaan eten en drinken.
Daarna was ons plan om de bus te nemen naar het Alcazaba, hogerop in de stad, maar net op tijd zagen we dat dit op zondag om 15.00 sloot. Chance of plans... we bezochten de Kathedraal. Een prachtig bouwwerk! We kregen een audio gids mee die ons door het gebouw loodste en intussen is onze Katholieke godsdienst weer netjes bijgeschaafd en kennen we weer alle heiligen en aanverwanten.

't Was intussen toch rond de 30° en dus dorstig weer, dus zijn we maar een pintje gaan drinken op één van de echt weinige terrassen hier. Valt tegen voor een Spaanse stad.
Daarna nog wat rondgelopen door de straatjes van de stad, en morgen gaan we de rest verkennen.

Vanavond lekker gaan eten in 'Bodega y Sabor' vlakbij het hotel. Lekker eten en Spaanse sfeer, misschien morgen nog eens naartoe.

Zicht vanuit onze hotelkamer